Upcomming tentoonstelling Féderation International Culturelle Féminine 4 november 2018

 

Vanaf 16 december Jubileumtentoonstelling Henk Lassche

maandag 29 oktober 2018

Henk Lassche

Henk Lassche werd geboren in Zwartsluis en groeide op in Meppel. Zijn vader werkte op scheepswerven, het gezin woonde lange tijd in een woonark. De donkere tinten van de scheepshuid en de lucht van teer vergezellen zijn jeugd. Het landschap van de Noordwesthoek van Overijssel is er een van weinig land en veel water en nog veel meer lucht. Het feit dat dit specifieke landschap zoveel ruimte heeft en dat het daarbij zoveel gelegenheid geeft aan het theater van de verandering, waarin zonlicht, wind en regen hun rol spelen, heeft hem blijvend gevormd. Ook wanneer hij in andere landschappen verkeert, zijn het vooral het licht en de atmosferische eigenschappen die hem inspireren.

Aanvankelijk werd hij opgeleid als huis-en decoratieschilder. Dat beroep oefende hij vele jaren uit. Vervolgens beproefde hij een technisch- militaire opleiding, werkte als natuurbeschermer en sluiswachter om uiteindelijk toch te besluiten op latere leeftijd een kunstopleiding te gaan volgen. Hij begon in Kampen, stapte over naar Enschede, waar hij in 1984 afstudeerde. De academiejaren werkten als de spreekwoordelijke snelkookpan. Een keur aan invloeden en opvattingen kwamen op hem af. Waar het begon bij de Meppeler schilders uit zijn omgeving, kwamen al gauw expressionistische en later informele stromingen. In Hengelo zocht hij contact met de oudere generatie: kunstenaars als Eef de Weerd, Theo Wolvecamp, Riemko Holtrop, Jan Broeze, Henk ter Horst en de Duitse fotograaf Fritz Pitz leerden hem veel. Vooral Theo Wolvecamp was een onvermoeibaar prater (en leraar) als het ging om verf en kunst.

Henk Lassche is een nuchter mens en tegelijkertijd een romanticus. Die nuchterheid vinden we terug in de opbouw van zijn schilderijen. Veel uitgesproken horizontalen, veel minder verticalen, Geometrische figuren als driehoek en en ruit, nauwelijks gebogen lijnen, geen arabesken. Dat alles klinkt behoorliijk strak, maar dat is het werk nu juist helemaal niet. Lassches schilderwijze is stoer en krachtig, maar niet determinerend. Integendeel, het houdt een openheid, die zijn oorsprong vindt in de behandeling van de verf.

Henk Lassche werkt uitsluitend met olieverf. Wanneer men hem vraagt waarom, dan is het antwoord de substantie. Hij smeert met het paletmes de verf er dik op, om vervolgens te schrapen, en te stuwen. Daar komen weer lagen overheen die gedeeltelijk weer weggehaald worden zodat onderliggende lagen zichtbaar blijven. Laag op laag, kleur op kleur. De verf gedraagt zich als een voortdurende werveling van zonlicht, wolkenvelden, en bewegelijk water. En daar herkennen we de romanticus. De mens die zich nietig en klein voelt ten opzichte van een imponerende natuur.

 

De reis gaat ook naar binnen. Als Henk in zijn atelier zit ( en dat zit hij, dag in dag uit, van 8-12 en van 2-6 uur) dan is hij alleen met zijn materialen en zijn gedachten. De informele richting in de kunst, de belangrijkste verworvenheid van de tweede helft van de twintigste eeuw, gaat uit van de creatieve ontmoeting van de kunstenaar met zijn materiaal. Het is een eenzaam bestaan. De verkooptentoonstellingen die hij met grote regelmaat in diverse galeries in ons land heeft, doen daar weinig aan af. Wel verschaffen ze hem de benodigde inkomsten.
Een tweede activiteit mag zeker niet onvermeld blijven. In zijn bewondering voor wat de oudere kunstenaars voor Twente hadden betekend, voelde hij zich vaak alleen staan. Onvermoeibaar ging hij op zoek naar medestanders. Dit resulteerde in een reeks boeken en tentoonstellingen. Soms alleen of samen met zijn vrouw Yvonne en Otto Oelen en soms via andere kanalen, speelde hij het klaar een serie boeken en tentoonstellingen over bovengenoemde kunstenaars tot stand te brengen.

De laatste jaren heeft hij zijn werkveld verbreed. Niet dat hij afwijkt van zijn geliefde techniek, schilderen met olieverf op handzame doeken. Lassche werkt met olieverf op doek of papier in doorgaans prettige formaten: 100x 110 cm is op een enkele uitschieter na, zo’n beetje zijn maximum, maar ook een werk op 30x35 cm heeft een monumentale uitstraling. De verbreding geldt de tijdelijke verplaatsing van zijn atelier naar Noorwegen en Turkije. Nieuwe landschappen en nieuwe contacten geven nieuwe inzichten. Vooral de contacten met Turkse kunstenaars geven hem een wat afstandelijker kijk op eigen werk.

Lassche’s schilderijen hangen bij mensen thuis. In Nederland, Amerika, Scandinavië, Duitsland, Turkije en wie weet waar nog meer. Men zou hem een landschapschilder kunnen noemen, ware het niet dat dat slechts een deel van het verhaal is. Abstractie, verfbehandeling en de taal van de kleur, verworvenheden van de schilderkunst van de 20ste eeuw, maken een wezenlijk deel uit van zijn werk.

Auteur: Drs. M.H.(Peggie) Breitbarth- van der Stok


Terug naar het overzicht